Art Festival

In mijn vorige post had ik twee fouten in mijn Nederlands, maar de enige die het opmerkte was Marrit. Dit betekent dat jullie Nederlands even belabberd is als dat van mij. (Okee, dat betwijfel ik.)

Nouja, in ieder geval: zaterdag gingen we naar een art festival in Lake Oswego. Het was op een grasveldje met allemaal stalletjes waar je schilderijen en sieraden enzo kon kopen. Er was ook een grote tent met een podium waar een band op speelde. Eén van de bandleden leek op een ruige motorbiker, met een hanenkam en een gigantische snor. Het leukste? Hij maakte de schattigste geluidjes die ik ooit heb gehoord op zijn xylofoon. Awww.

Ik vermaak me wel hier, alleen ik heb totaal geen motivatie om nieuwe vrienden te maken en dat kan op den duur niet gezond zijn. Dat weet ik, maar dat verandert niet dat ik helemaal geen behoefte aan nieuwe vrienden heb. Ik ben niet eenzaam. Wat ik wel heel erg mis is mijn Playstation 2. Ja, ik weet het, met hongersnood en oorlog en weetikveel wat in de wereld is vier of vijf weken zonder game console geen ramp, maar ik wil hem gewoon heel erg graag terug. Mijn computer trouwens ook. Het voelt helemaal niet relaxed op zo'n gedeelde computer; ik wil gewoon rustig aan mijn verhaaltjes werken en filmpjes kijken.

En ik word helemaal spastisch van mijn spullen niet hebben! Bwuarghhh. (Correct Nederlands, jwt.)

Van mijn boeken geniet ik wel nog steeds. Dat is goed.

Als laatste klacht is veel van het brood hier heel ranzig. Veel te zoet. Er is wel lekker brood, maar je moet wel goed zoeken daarvoor.

Gelukkig is het wel lekker weer hier en in Nederland niet zodat jullie allemaal jaloers op me zijn. Oh! En op de weg terug van het art festival zat een jongen in een bushokje gitaar te spelen en te zingen. Hij verkocht 'impeach Bush' T-shirts. Ik heb er geen gekocht maar vond het wel interessant om te zien. Nouja, tot volgende keer! Wens me succes met geen Playstation hebben.