Ik wil al heel lang posten over de subtielere verschillen hier. Welke tijd is meer gelegen dan de tijd waarin ik eigenlijk mijn Japans-speech moet oefenen? Stiekem heb ik al heel erg vaak geoefend en wordt het een beetje eentonig. Telkens "(onderwerp) wa (iets) desu". Oja, ik ging naar het feestje van de Japans club en we keken Dororo, een Japanse samurai film vol bloed en zwaarden en algemene coolheid. Het is mijn nieuwe favoriete film.
Oké, nu echt:
Hajimemashoo! (Let's begin.)
Het papier. Het papier hier is korter en dikker. Serieus! Geen A4, precies. Het verschilt niet veel, maar het verschilt.
School is leuker. Dat ligt trouwens niet aan de docenten; docenten hier hebben alleen meer tijd om de les leuk te maken, omdat ze er negentig minuten voor hebben, geen krappe vijftig. Voor een repetitie spelen we spelletjes die de lesstof behandelen en dat helpt echt. Je wordt ook meer bij de hand genomen. Minder tijd voor huiswerk trouwens!
Het schoolsysteem is minder eerlijk. De kwaliteit van een school in Oregon hangt af van hoeveel de school district betaalt ervoor, wat betekent dat rijke kinders goed les krijgen en arme kinderen minder goede lessen en materialen krijgen.
Verwachtingen. Iedereen wil een A, wat betekent dat je hoger dan 90% moet scoren telkens. Het wordt bijna van je verwacht. Boven 80% als het écht slecht gaat. Maar daaronder? Nee joh. Dat is wel erg laag. (Ik mis een systeem waar een zes acceptabel is.)
Wiskunde. Hier doen ze veel minder dingen met een rekenmachine. Meeste repetities zijn zonder rekenmachine. Zucht! (Ik sta overigens nog steeds een D.)
Waar je mag eten. Dit klinkt misschien heel raar maar ik mis echt dat je in de gang mag eten. Op school moet je per sé naar de cafeteria als je wil eten, en daar is het altijd zo druk.
Geen klassen. Je hebt geen vaste klas of mentor. Iedereen voor zichzelf! Je hebt wel een councillor. En er is een school psycholoog. Dus het is niet heel erg zoals overleven in de jungle, maar toch!
Zo, dat waren er een paar. Nu ben ik moe en ga ik mijn Japans speech verder oefenen tot ik in slaap val. Jaa ne!
dinsdag 6 november 2007
woensdag 31 oktober 2007
Trick or Treat
Het is vandaag 31 oktober en de kindjes beginnen aan te kloppen. Ik - ongeïnteresseerde tiener die ik ben - laat mijn moeder ervan genieten en blijf boven.
Zaterdag ging Litania naar huis na twee zalige weken. Ze gaf me voor ze weg ging een lolly, en ik moet toegeven dat dat heel cool was. Toen ik verhuisde naar Amerika vergat ik de geweldige lolly die ik in Six Flags (Walibi World) had gekocht en dat was heel tragisch. Nu kan die wond eindelijk helen.
School is druk. En daarmee bedoel ik écht druk, niet "ik heb tien wiskunde opdrachten die ik niet ga maken"-druk. Gisteren bleef ik tot 2.20 op om een project af te maken, terwijl ik er al de hele middag aan gewerkt had. Uiteraard was het wel een lang-termijn project waar ik eerder wat aan had moeten doen, maar toen had ik ook geen tijd. Oh, en voor wiskunde sta ik een D.
Een lichtpunt in mijn leven vol narigheid en streven is dat driver's ed eindelijk afgelopen is. Ik ben geslaagd voor de theorie, en nu hoef ik alleen nog maar voor het rijden zelf te slagen - wat een tijdje gaat duren, ben ik bang.
Maar goed, school heeft ook zijn leuke kanten! (Even voordat jullie denken dat ik in een donkere put van depressie en huiswerk zit.) Vandaag was ik best wel bekaf van het late opblijven, maar school viel mee; in bijna elke les kregen we snoep in verband met Halloween. Tijdens biologie gaf iedereen eten dat bij het onderwerp van hun presentatie hoorde weg; pumpkin pie, 'eye of newt' kauwgom, snickers die een uilenbal moest voorstellen, etc. Daar was ik het gigantisch mee eens, en tijdens Engels was ik het ook eens met het feit dat de docent snoep aan ons uit ging delen tijdens een proefwerk. Het glazuur op de taart (sorry, Engelse gezegdes vertalen is ronduit hilarisch) was dat de docent op een gegeven moment het lokaal uit liep en iedereen snoep naar elkaar ging gooien - terwijl we doodserieuze essays aan het schrijven waren.
Met wiskunde hadden we het over slechte grappen, en de docent vroeg een meisje om een slechte grap. Hij kreeg wat hij wilde.
"What do you call a cow that's just had a calf?"
(Zijn jullie klaar voor de grappigste conclusie aller tijden?)
"Decaffeinated."
Hahaha!
Zo, nu dat ik de kwaliteit van jullie levens met een factor van vijf verhoogd heb met die grap kan ik me zonder me schuldig te voelen over jullie gemis storten op het huiswerk wat me te wachten staat.
Happy Halloween!
Zaterdag ging Litania naar huis na twee zalige weken. Ze gaf me voor ze weg ging een lolly, en ik moet toegeven dat dat heel cool was. Toen ik verhuisde naar Amerika vergat ik de geweldige lolly die ik in Six Flags (Walibi World) had gekocht en dat was heel tragisch. Nu kan die wond eindelijk helen.
School is druk. En daarmee bedoel ik écht druk, niet "ik heb tien wiskunde opdrachten die ik niet ga maken"-druk. Gisteren bleef ik tot 2.20 op om een project af te maken, terwijl ik er al de hele middag aan gewerkt had. Uiteraard was het wel een lang-termijn project waar ik eerder wat aan had moeten doen, maar toen had ik ook geen tijd. Oh, en voor wiskunde sta ik een D.
Een lichtpunt in mijn leven vol narigheid en streven is dat driver's ed eindelijk afgelopen is. Ik ben geslaagd voor de theorie, en nu hoef ik alleen nog maar voor het rijden zelf te slagen - wat een tijdje gaat duren, ben ik bang.
Maar goed, school heeft ook zijn leuke kanten! (Even voordat jullie denken dat ik in een donkere put van depressie en huiswerk zit.) Vandaag was ik best wel bekaf van het late opblijven, maar school viel mee; in bijna elke les kregen we snoep in verband met Halloween. Tijdens biologie gaf iedereen eten dat bij het onderwerp van hun presentatie hoorde weg; pumpkin pie, 'eye of newt' kauwgom, snickers die een uilenbal moest voorstellen, etc. Daar was ik het gigantisch mee eens, en tijdens Engels was ik het ook eens met het feit dat de docent snoep aan ons uit ging delen tijdens een proefwerk. Het glazuur op de taart (sorry, Engelse gezegdes vertalen is ronduit hilarisch) was dat de docent op een gegeven moment het lokaal uit liep en iedereen snoep naar elkaar ging gooien - terwijl we doodserieuze essays aan het schrijven waren.
Met wiskunde hadden we het over slechte grappen, en de docent vroeg een meisje om een slechte grap. Hij kreeg wat hij wilde.
"What do you call a cow that's just had a calf?"
(Zijn jullie klaar voor de grappigste conclusie aller tijden?)
"Decaffeinated."
Hahaha!
Zo, nu dat ik de kwaliteit van jullie levens met een factor van vijf verhoogd heb met die grap kan ik me zonder me schuldig te voelen over jullie gemis storten op het huiswerk wat me te wachten staat.
Happy Halloween!
vrijdag 12 oktober 2007
Domme eekhoorns
Minder dan een dag tot Litania komt, dus ruim tijd voor een blog voordat ik geen aandacht meer heb voor de rest van de wereld. Er is veel gebeurd, en zoals gewoonlijk ben ik er veel van vergeten.
Ten eerste dank aan Erma en Ineke die lekkere Nederlandse dingen meegaven aan mijn vader - ik mistte speculaas en pepernoten al, terwijl ik helemaal niet zo lang zonder ben geweest. Ik zal in ieder geval geen afkicksverschijnselen krijgen met Sinterklaas nu we een voorraad hebben! En nu op naar het verhaal.
Zondagochtend ben ik met mijn moeder rond Lake Oswego geweest in de auto - terwijl ik reed. Het was heel erg leuk; de bomen zijn allemaal mooie kleurtjes rond deze tijd van het jaar en Lake Oswego is echt een prachtige plek. Aan het begin van de les terroriseerde ik mijn moeder door heel dicht op de geparkeerde auto's rechts te zitten, dat vond ze niet erg leuk. Later werd dat beter en hoefde ze zich niet zoveel zorgen te maken, gelukkig. Er was ook een moment dat een eekhoorn voor de auto sprong en de straat overstak. Een hele domme eekhoorn, maar ik reed er niet overheen. Ik kan trouwens heel goed over drempels heen rijden! Sommige dingen aan mijn auto rijden laten wat te wensen over, maar mijn vaardigheid qua drempels niet. Ik ben meester der drempels!
Goed. In driver's ed vroeg de docent om verhaaltjes over het auto rijden, dingen die je zijn overkomen enzo. Ik zei dat de eekhoorns hier dom zijn, en ik meende het. Er waren ook mensen die het eens waren trouwens - volgens mij zijn Europese eekhoorns gewoon intelligenter. Tijdens de pauze zei de docent "Nice comment about squirrels there, I liked that. American squirrels are stupid..." tegen me. Dus het is waar!
Naast eekhoorns kan ik me niet veel herinneren. Veel huiswerk en veel repetities gehad. Verder? Niet veel.
Ten eerste dank aan Erma en Ineke die lekkere Nederlandse dingen meegaven aan mijn vader - ik mistte speculaas en pepernoten al, terwijl ik helemaal niet zo lang zonder ben geweest. Ik zal in ieder geval geen afkicksverschijnselen krijgen met Sinterklaas nu we een voorraad hebben! En nu op naar het verhaal.
Zondagochtend ben ik met mijn moeder rond Lake Oswego geweest in de auto - terwijl ik reed. Het was heel erg leuk; de bomen zijn allemaal mooie kleurtjes rond deze tijd van het jaar en Lake Oswego is echt een prachtige plek. Aan het begin van de les terroriseerde ik mijn moeder door heel dicht op de geparkeerde auto's rechts te zitten, dat vond ze niet erg leuk. Later werd dat beter en hoefde ze zich niet zoveel zorgen te maken, gelukkig. Er was ook een moment dat een eekhoorn voor de auto sprong en de straat overstak. Een hele domme eekhoorn, maar ik reed er niet overheen. Ik kan trouwens heel goed over drempels heen rijden! Sommige dingen aan mijn auto rijden laten wat te wensen over, maar mijn vaardigheid qua drempels niet. Ik ben meester der drempels!
Goed. In driver's ed vroeg de docent om verhaaltjes over het auto rijden, dingen die je zijn overkomen enzo. Ik zei dat de eekhoorns hier dom zijn, en ik meende het. Er waren ook mensen die het eens waren trouwens - volgens mij zijn Europese eekhoorns gewoon intelligenter. Tijdens de pauze zei de docent "Nice comment about squirrels there, I liked that. American squirrels are stupid..." tegen me. Dus het is waar!
Naast eekhoorns kan ik me niet veel herinneren. Veel huiswerk en veel repetities gehad. Verder? Niet veel.
dinsdag 2 oktober 2007
Koken
Hallo nieuwkomers! En ik ken jullie allemaal uiteraard nog. Pfft, mensen vergeten is voor losers. Oh, en ik weet lekker wel de betekenis van de moeilijke Nederlandse woorden die ik gebruik! Pleonastisch was een uitzondering. Wat klinkt dat woord toch ook idioot, daarom kende ik hem vast niet.
Goed, zaterdag ging ik naar een kook-activiteit met mensen uit de international, Spanish en de French club. Het was heel erg leuk! We maakten iets wat smaakte en aanvoelde als friet uit iets dat eruit zag als een banaan, hoe cool is dat? Jammer genoeg ben ik de naam vergeten. Daarnaast was er een chocolade fondue met stukjes aardbei en stukjes banaan om erin te dopen. Er was ook een kaas fondue maar kaas fondues zijn onheilige abominaties die nooit uitgevonden hadden moeten worden.
Verder is school af en toe echt leuk. Het schommelt heel erg, maar de hoeveelheid huiswerk is vrij stabiel - op een slechte manier. Hopelijk overleef ik het hier lang genoeg om jullie zwoele gezichten ooit nog terug te zien.
Sayoonara!
Goed, zaterdag ging ik naar een kook-activiteit met mensen uit de international, Spanish en de French club. Het was heel erg leuk! We maakten iets wat smaakte en aanvoelde als friet uit iets dat eruit zag als een banaan, hoe cool is dat? Jammer genoeg ben ik de naam vergeten. Daarnaast was er een chocolade fondue met stukjes aardbei en stukjes banaan om erin te dopen. Er was ook een kaas fondue maar kaas fondues zijn onheilige abominaties die nooit uitgevonden hadden moeten worden.
Verder is school af en toe echt leuk. Het schommelt heel erg, maar de hoeveelheid huiswerk is vrij stabiel - op een slechte manier. Hopelijk overleef ik het hier lang genoeg om jullie zwoele gezichten ooit nog terug te zien.
Sayoonara!
zondag 23 september 2007
Leven, de wereld en het universum
Goed! Ik ben nu al heel erg vaak naar school geweest.
...
Wat een deprimerend begin.
Of eigenlijk niet, want elke schooldag brengt nieuwjaar dichterbij! En ja, ik heb door hoe sneu het is om daar 4 maanden van tevoren al naar af te tellen. Dus om even in de wat nabijere toekomst te kijken: 13 oktober komt Litania al! Dat is welgeteld twintig nachtjes slapen. Het leek altijd zo ver weg en nu is het echt dichtbij en dat is heel erg leuk. Alleen volgens mij is dit de tienduizendste post waarin ik vertel dat Litania komt en hoe leuk dat is, dus om maar snel en onopgemerkt van onderwerp te veranderen -
School! Want school is helemaal niet pleonastisch. (Eigenlijk had ik geen idee wat pleonastisch was, maar ik zocht in een Engels/Nederlands online woordenboek 'repetitive' op en het kwam met pleonastisch aanzetten.) Deze opmerking was echter ironisch bedoeld, want schooldagen lijken niet veel te verschillen van elkaar.
Om 6 uur sta ik op en zet ik de computer aan; het is dan 15.00 uur in Nederland. Dan eet ik één of twee kiwi's terwijl ik met mensen praat op MSN, voordat ik opeens merk dat ik weer eens bijna te laat ben om de schoolbus te halen. Op dat moment pak ik snel mijn tas en ren ik naar de bushalte, waar de bus rond 7 uur aankomt. (Ik heb me voor het naar-de-bushalte-rennen trouwens omgekleed, niet dat je denkt dat ik in mijn pyjama op school rondloop. Al heb ik mensen het wel zien doen.) Rond 7.10 kom ik op school aan en is het student-teacher time, wat betekent dat je naar een docent kan voordat de les begint, als je iets niet begrijpt. Het betekent ook dat je toch al op school zit dus net zo goed huiswerk kan maken. Om 7.30 begint de eerste les.
Het is echt saai om alles vanaf daar in detail te beschrijven, maar ik kan wel meegeven dat de lessen een anderhalf uur lang zijn en dat we er vier op een dag hebben. In de korte pauze na de eerste les is er tijd voor club activiteiten of gewoon niks als je die dag geen club meeting hebt. Ik ben in de Japanse en de internationale club gestapt, al is er een klein beetje een dilemma want ze hebben allebei hun volgende club meeting op donderdag. Je hoeft trouwens niet lid te worden van een club.
Om 14.40 is de laatste les afgelopen. Dan heb je even tijd om naar je kluisje te gaan voordat de schoolbus om 14.50 vertrekt. Rond 15.03 ben ik meestal thuis. Het is uit deze post echt overduidelijk geworden dat ik een digitaal horloge heb en er veel op kijk.
Japans is en blijft een geweldig vak. Echt. Ik wil de hele dag Japans hebben, of elke dag. De lessen zijn gewoon nooit saai. Na Japans komt study hall op het lijstje van leuke lessen - wat niet eens les is, maar gewoon een zelfstudie anderhalf uur. Heel leuk en gezellig, trouwens. Ik zit dan bij twee meisjes, Maddis en Marissa. Ze zijn heel cool en ze proberen mijn accent over te nemen, wat soms ten koste gaat van mijn huiswerktijd, maar veel grappiger is. Een paar keer geleden gingen we met geurstiften snorretjes op elkaar tekenen.
Engels is abominabel. We moeten veel te snel lezen. Normaal gezegd zou ik dat niet erg vinden, maar we lezen een boek - The Adventures of Huckleberry Finn, door Mark Twain - dat vol met dialecten zit en helemaal niet makkelijk om door te lezen is. Eigenlijk zou ik het nu aan het lezen moeten zijn maar ik stel het uit want het is niet boeiend. (Nóg minder boeiend dan een gigantisch verhaal over mijn schoolleven typen, moet je je voorstellen!)
Misschien heeft iemand uit deze post opgemaakt dat schoolleven ook in Amerika saai is. Die persoon heeft een geweldig analytisch vermogen.
Oh, trouwens, mijn Nederlands-spullen van wereldschool zijn aangekomen, dus ik kan ook aan mijn Nederlands huiswerk beginnen. Yes!
Nu is het tijd om me te verdiepen in Huckleberry Finn. Doei, iedereen.
...
Wat een deprimerend begin.
Of eigenlijk niet, want elke schooldag brengt nieuwjaar dichterbij! En ja, ik heb door hoe sneu het is om daar 4 maanden van tevoren al naar af te tellen. Dus om even in de wat nabijere toekomst te kijken: 13 oktober komt Litania al! Dat is welgeteld twintig nachtjes slapen. Het leek altijd zo ver weg en nu is het echt dichtbij en dat is heel erg leuk. Alleen volgens mij is dit de tienduizendste post waarin ik vertel dat Litania komt en hoe leuk dat is, dus om maar snel en onopgemerkt van onderwerp te veranderen -
School! Want school is helemaal niet pleonastisch. (Eigenlijk had ik geen idee wat pleonastisch was, maar ik zocht in een Engels/Nederlands online woordenboek 'repetitive' op en het kwam met pleonastisch aanzetten.) Deze opmerking was echter ironisch bedoeld, want schooldagen lijken niet veel te verschillen van elkaar.
Om 6 uur sta ik op en zet ik de computer aan; het is dan 15.00 uur in Nederland. Dan eet ik één of twee kiwi's terwijl ik met mensen praat op MSN, voordat ik opeens merk dat ik weer eens bijna te laat ben om de schoolbus te halen. Op dat moment pak ik snel mijn tas en ren ik naar de bushalte, waar de bus rond 7 uur aankomt. (Ik heb me voor het naar-de-bushalte-rennen trouwens omgekleed, niet dat je denkt dat ik in mijn pyjama op school rondloop. Al heb ik mensen het wel zien doen.) Rond 7.10 kom ik op school aan en is het student-teacher time, wat betekent dat je naar een docent kan voordat de les begint, als je iets niet begrijpt. Het betekent ook dat je toch al op school zit dus net zo goed huiswerk kan maken. Om 7.30 begint de eerste les.
Het is echt saai om alles vanaf daar in detail te beschrijven, maar ik kan wel meegeven dat de lessen een anderhalf uur lang zijn en dat we er vier op een dag hebben. In de korte pauze na de eerste les is er tijd voor club activiteiten of gewoon niks als je die dag geen club meeting hebt. Ik ben in de Japanse en de internationale club gestapt, al is er een klein beetje een dilemma want ze hebben allebei hun volgende club meeting op donderdag. Je hoeft trouwens niet lid te worden van een club.
Om 14.40 is de laatste les afgelopen. Dan heb je even tijd om naar je kluisje te gaan voordat de schoolbus om 14.50 vertrekt. Rond 15.03 ben ik meestal thuis. Het is uit deze post echt overduidelijk geworden dat ik een digitaal horloge heb en er veel op kijk.
Japans is en blijft een geweldig vak. Echt. Ik wil de hele dag Japans hebben, of elke dag. De lessen zijn gewoon nooit saai. Na Japans komt study hall op het lijstje van leuke lessen - wat niet eens les is, maar gewoon een zelfstudie anderhalf uur. Heel leuk en gezellig, trouwens. Ik zit dan bij twee meisjes, Maddis en Marissa. Ze zijn heel cool en ze proberen mijn accent over te nemen, wat soms ten koste gaat van mijn huiswerktijd, maar veel grappiger is. Een paar keer geleden gingen we met geurstiften snorretjes op elkaar tekenen.
Engels is abominabel. We moeten veel te snel lezen. Normaal gezegd zou ik dat niet erg vinden, maar we lezen een boek - The Adventures of Huckleberry Finn, door Mark Twain - dat vol met dialecten zit en helemaal niet makkelijk om door te lezen is. Eigenlijk zou ik het nu aan het lezen moeten zijn maar ik stel het uit want het is niet boeiend. (Nóg minder boeiend dan een gigantisch verhaal over mijn schoolleven typen, moet je je voorstellen!)
Misschien heeft iemand uit deze post opgemaakt dat schoolleven ook in Amerika saai is. Die persoon heeft een geweldig analytisch vermogen.
Oh, trouwens, mijn Nederlands-spullen van wereldschool zijn aangekomen, dus ik kan ook aan mijn Nederlands huiswerk beginnen. Yes!
Nu is het tijd om me te verdiepen in Huckleberry Finn. Doei, iedereen.
dinsdag 11 september 2007
Driver's Ed
Driver's ed = driver's education. Allemaal tieners die leren autorijden, spannend! Ik doe ook mee. Ik zit naast een jongen die Elvis Nguyen heet. Kan je je voorstellen hoe moeilijk dat voor hem moet zijn? Niet alleen Elvis heten van voornaam, maar ook nog eens een achternaam die niemand buiten Vietnam in één keer goed uitspreekt? Je spreekt het trouwens uit als 'when'. Verder is er niks met hem (hij is wel aardig en gaat naar de andere high school in Lake Oswego) maar zijn naam vond ik wel noemenswaardig.
Gisteren was het parent's night bij de driver's ed klas. Een trauma nurse die met mensen die in auto ongelukken terechtkomen werkt kwam ons vertellen over al die auto ongelukken. En wauw. Dat was een hoop ongelukkigheid en ranzige plaatjes. Bij één verhaaltje moest ik best wel tranen inhouden. Een meisje van 15 die gewoon in een random ongeluk dood gaat, hoe ziek is dat? En moet je je dan voorstellen hoe het voor haar moeder is. Je dochter, waar je zoveel van houdt, zoveel hoop voor hebt en zoveel mee hebt meegemaakt, opeens weg omdat ze met een slechte bestuurder in de auto stapt. En dan zien hoe al haar vriendinnen ouder worden en afstuderen en trouwen wetend dat je dochter dat niet heeft kunnen meemaken.
Ahem! Het was in ieder geval heel treffend. Aan het einde van de avond had ik het gevoel dat ik zodra ik in een auto stapte ten dode ben opgeschreven zou zijn. Daarbij kwam dat ik werd opgehaald door één van mijn vader's collega's omdat mijn ouders naar een concert waren.
En in wat voor auto zit die collega van mijn vader? Uiteraard, in een ontzettend cool-uitziende opendak Porsche. En daar moet elke bestuurder vanzelfsprekend in scheuren.
Nouja, het was wel ironisch. En ik kwam veilig thuis! Verder ga ik echt zeker weten altijd een autoriem dragen. En jullie ook.
Gisteren was het parent's night bij de driver's ed klas. Een trauma nurse die met mensen die in auto ongelukken terechtkomen werkt kwam ons vertellen over al die auto ongelukken. En wauw. Dat was een hoop ongelukkigheid en ranzige plaatjes. Bij één verhaaltje moest ik best wel tranen inhouden. Een meisje van 15 die gewoon in een random ongeluk dood gaat, hoe ziek is dat? En moet je je dan voorstellen hoe het voor haar moeder is. Je dochter, waar je zoveel van houdt, zoveel hoop voor hebt en zoveel mee hebt meegemaakt, opeens weg omdat ze met een slechte bestuurder in de auto stapt. En dan zien hoe al haar vriendinnen ouder worden en afstuderen en trouwen wetend dat je dochter dat niet heeft kunnen meemaken.
Ahem! Het was in ieder geval heel treffend. Aan het einde van de avond had ik het gevoel dat ik zodra ik in een auto stapte ten dode ben opgeschreven zou zijn. Daarbij kwam dat ik werd opgehaald door één van mijn vader's collega's omdat mijn ouders naar een concert waren.
En in wat voor auto zit die collega van mijn vader? Uiteraard, in een ontzettend cool-uitziende opendak Porsche. En daar moet elke bestuurder vanzelfsprekend in scheuren.
Nouja, het was wel ironisch. En ik kwam veilig thuis! Verder ga ik echt zeker weten altijd een autoriem dragen. En jullie ook.
zaterdag 8 september 2007
School
Dus, school is begonnen! Overleven jullie het? Ik... misschien. Twijfelachtig!
De introductiedag was heel leuk. Ik ontmoette Raechel en Raphael, die allebei dezelfde Playstation spelletjes spelen als ik en dat zit heel erg snor. Ze zitten alleen een jaar lager dus ik heb geen les met ze. Er waren meer coole mensen die ik ontmoette, maar dit zijn degenen waar ik sindsdien het meeste mee omga buiten les.
Om 7 uur moet ik bij de bushalte staan om de schoolbus te halen op normale lesdagen. In een schoolbus rijden is heel fijn en rustgevend en ik hoop telkens dat de reis langer duurt dan hij doet.
Lessen... We hebben A-days en B-days die telkens afwisselen. Op A-day heb ik AP Bio, Japans, Honors English en pre-calc. Op B-day heb ik human physiology & anatomy, acting, American & contemporary world history en AP chemistry. Sommige lessen zijn leuk, anderen niet. Pre-calc is hels. Ik zit met allemaal mensen die er helemaal niet slim uitzien en zij kunnen het wél volgen en ik niet. En dan zijn er weer dingen die zij niet snappen die ik heel simpel vind. Anderhalf uur van marteling, dat is echt veel.
In meeste lessen ken ik wel een paar mensen dus ik hoef niet weg te kwijnen uit eenzaamheid. In de pauze zit ik tegenwoordig bij Raphael en Raechel en dat is heel gezellig.
Ten minste, totdat Raphael een Jehova getuige bleek te zijn en me nu wil 'helpen'. Hopelijk lukt het ons om gewoon helemaal van dat gespreksonderwerp weg te blijven vanaf nu want zonder een medische ingreep ben ik waarschijnlijk niet te bekeren. Lobotomie krijgen lijkt me niet fijn.
Raechel zag ik de eerste twee dagen niet en dat was vervelend. De derde zag ik haar - en ze leerde me hoe ik mijn kluisje open moest doen! Ik ben zo dankbaar! En elke keer dat het me lukt voelt het helemaal als een triomf; de eerste twee dagen moest ik telkens eerstejaars vragen hoe ik hem open kreeg en het lukte me maar niet.
Verder is Japans echt het leukste vak dat ik ooit heb gehad. Serieus. De les begint ook zo cool.
Leider (aangewezen door docent): Kiritsu! (opstaan) Kiotsuke! (opletten/aandacht) Rei! (buig)
Iedereen (tijdens het buigen): Onegai shimasu! (laten we allemaal ons best/ons werk doen)
Leider: Chakuseke. (ga zitten)
De docent is ook zo cool. Hij is helemaal enthousiast over Japan en zit vol hele interessante verhalen. Weten jullie bijvoorbeeld waar het woord 'kamikaze' vandaan komt? 'Kami' is (zoals iedereen die Death Note gekeken heeft weet) God. 'Kaze' is wind. Toen de Mongolen in 1274 én in 1281 Japan binnenvielen werden ze beide keren afgeweerd doordat er orkanen kwamen. De Japanners zagen dit als een actie van god en noemde het 'kamikaze'; 'divine winds'. In de tweede wereldoorlog wisten ze dat er niet zo'n redding voor ze was en besloten ze dat ze zelf de 'kamikaze' moesten zijn.
Er is veel meer te vertellen, maar ik ben lui en kan niet geloven dat het drastisch interessant is voor anderen. Oh, trouwens, ik heb gigantisch veel en moeilijk huiswerk. Eergisteren zat ik er twee uur aan te werken. Niet cool! Maarja.
Overleven, iedereen!
De introductiedag was heel leuk. Ik ontmoette Raechel en Raphael, die allebei dezelfde Playstation spelletjes spelen als ik en dat zit heel erg snor. Ze zitten alleen een jaar lager dus ik heb geen les met ze. Er waren meer coole mensen die ik ontmoette, maar dit zijn degenen waar ik sindsdien het meeste mee omga buiten les.
Om 7 uur moet ik bij de bushalte staan om de schoolbus te halen op normale lesdagen. In een schoolbus rijden is heel fijn en rustgevend en ik hoop telkens dat de reis langer duurt dan hij doet.
Lessen... We hebben A-days en B-days die telkens afwisselen. Op A-day heb ik AP Bio, Japans, Honors English en pre-calc. Op B-day heb ik human physiology & anatomy, acting, American & contemporary world history en AP chemistry. Sommige lessen zijn leuk, anderen niet. Pre-calc is hels. Ik zit met allemaal mensen die er helemaal niet slim uitzien en zij kunnen het wél volgen en ik niet. En dan zijn er weer dingen die zij niet snappen die ik heel simpel vind. Anderhalf uur van marteling, dat is echt veel.
In meeste lessen ken ik wel een paar mensen dus ik hoef niet weg te kwijnen uit eenzaamheid. In de pauze zit ik tegenwoordig bij Raphael en Raechel en dat is heel gezellig.
Ten minste, totdat Raphael een Jehova getuige bleek te zijn en me nu wil 'helpen'. Hopelijk lukt het ons om gewoon helemaal van dat gespreksonderwerp weg te blijven vanaf nu want zonder een medische ingreep ben ik waarschijnlijk niet te bekeren. Lobotomie krijgen lijkt me niet fijn.
Raechel zag ik de eerste twee dagen niet en dat was vervelend. De derde zag ik haar - en ze leerde me hoe ik mijn kluisje open moest doen! Ik ben zo dankbaar! En elke keer dat het me lukt voelt het helemaal als een triomf; de eerste twee dagen moest ik telkens eerstejaars vragen hoe ik hem open kreeg en het lukte me maar niet.
Verder is Japans echt het leukste vak dat ik ooit heb gehad. Serieus. De les begint ook zo cool.
Leider (aangewezen door docent): Kiritsu! (opstaan) Kiotsuke! (opletten/aandacht) Rei! (buig)
Iedereen (tijdens het buigen): Onegai shimasu! (laten we allemaal ons best/ons werk doen)
Leider: Chakuseke. (ga zitten)
De docent is ook zo cool. Hij is helemaal enthousiast over Japan en zit vol hele interessante verhalen. Weten jullie bijvoorbeeld waar het woord 'kamikaze' vandaan komt? 'Kami' is (zoals iedereen die Death Note gekeken heeft weet) God. 'Kaze' is wind. Toen de Mongolen in 1274 én in 1281 Japan binnenvielen werden ze beide keren afgeweerd doordat er orkanen kwamen. De Japanners zagen dit als een actie van god en noemde het 'kamikaze'; 'divine winds'. In de tweede wereldoorlog wisten ze dat er niet zo'n redding voor ze was en besloten ze dat ze zelf de 'kamikaze' moesten zijn.
Er is veel meer te vertellen, maar ik ben lui en kan niet geloven dat het drastisch interessant is voor anderen. Oh, trouwens, ik heb gigantisch veel en moeilijk huiswerk. Eergisteren zat ik er twee uur aan te werken. Niet cool! Maarja.
Overleven, iedereen!
Abonneren op:
Posts (Atom)